fa بررسی تاثیر همه گیری کووید-19 بر بار کاری ذهنی و فرسودگی شغلی کادر درمان: یک مطالعه ی مورد - شاهدی ارگونومی شناختی Cognitive Ergonomics پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:IRANsans;"><span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">ا</span></span></span></span></b><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">هداف:</span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:10.0pt">پارامترهای روان‌شناختی از جمله مهم‌ترین مؤلفه‌ها در تعیین کارآیی شغلی کارکنان در محیط‌های کاری بوده و می‌تواند به شدت تحت تأثیر بیماری‌های همه‌گیر مانند کووید-۱۹ قرار گیرد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر همه‌گیری کووید-۱۹ بر بار کاری ذهنی و فرسودگی شغلی کادر درمان در ایران انجام شد.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">روش ‌‌‌کار:</span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:10.0pt">این مطالعه‌ی مورد- شاهدی، در بین پرسنل کادر بهداشت و درمان دو بیمارستان در استان تهران <span style="letter-spacing:-.2pt">در سال ۱۴۰۰ انجام پذیرفت. کلیه‌ی کارکنان شاغل در دو بیمارستان به روش سرشماری، وارد مطالعه شدند. تعداد کل افراد مورد مطالعه، ۴۱۲ نفر بود. برای بررسی بار کاری ذهنی و فرسودگی شغلی به ترتیب از پرسش‌نامه‌های بار کاری ذهنی </span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="letter-spacing:-.2pt">NASA-TLX</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="letter-spacing:-.2pt"> و پرسش‌نامه‌ی فرسودگی شغلی ماسلاچ (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="letter-spacing:-.2pt">Maslach Burnout Inventory</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="letter-spacing:-.2pt">)</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"> استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های </span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">Independent t-test</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"> و </span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">Chi-square</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"> تجزیه و تحلیل شدند.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">یافته‌ها:</span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:10.0pt">نتایج پژوهش حاضر نشان داد که میانگین سن، سابقه‌ی کار، ساعت کار روزانه و شاخص توده‌ی بدنی کارکنان مورد مطالعه به ترتیب ۱۱/۴۸ </span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">&plusmn;</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"> ۳۶/۷۰ سال، ۷/۱۳ </span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">&plusmn;</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"> ۱۲/۵۳ سال، ۳/۱۳ &plusmn; ۹/۶۴ ساعت و ۴/۷۳ </span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">&plusmn;</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"> ۲۳/۸۹ کیلوگرم بر متر مربع بود. تفاوت معنی‌داری بین دو گروه مورد و شاهد در مقادیر بار کاری ذهنی (۰/۰۱۱ = </span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">P</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">) و فرسودگی شغلی (۰/۰۰۱ = </span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">P</span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt">)، وجود داشت.<span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="color:#990099"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt">نتیجه‌گیری:</span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:10.0pt">یافته‌های حاصل از مطالعه‌ی حاضر نشان داد که شیوع کووید-۱۹ می‌تواند مقادیر متغیرهای بار کاری ذهنی و فرسودگی شغلی پرسنل بهداشت و درمان را در محیط‌های درمانی افزایش دهد. بنابراین، انجام اقدامات کنترلی و مداخلات روان‌شناختی به منظور بهبود سلامت روانی و جسمانی پرسنل و کادر بهداشت و درمان در طی همه‌گیری کووید-۱۹ کاملاً ضروری است.</span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#990099">Objectives:</span></b> Psychological parameters are among the most important components in determining the job performance of employees in the workplace and can be strongly affected by the epidemic of infectious diseases like COVID-19. The aim of this study was to investigate the effect of COVID-19 pandemic on mental workload and Occupational burnout of medical staff in Iran.</span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#990099">Methods: </span></b>This case-control study was performed among the healthcare staff of two hospitals in Tehran province in 2021. All employees working in two hospitals were included by census method. The total number of people studied was 412 personnel. NASA-TLX and Maslach Burnout Inventory questionnaires were used to assess mental workload and burnout, respectively. Data were analyzed using Independent t-test and Chi-square.</span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:black"><b><span style="color:#990099">Results:</span></b> The present study results revealed that the mean age, work experience, daily working hours, and body mass index of the studied employees were 36.70 &plusmn; 11.48 years, 12.53 &plusmn; 7.13 years, 9.64 &plusmn; 3.13 hours, and 23.89 &plusmn; 4.73 kg/m2, respectively. There was a significant difference between the two groups of cases and controls in the values of mental workload (P = 0.011) and burnout (P = 0.001).</span></span><br> <b><span style="color:#990099">Conclusion:</span></b> <span style="color:black">The present study&#39;s findings revealed that the prevalence of COVID-19 could increase the values of mental workload parameters and burnout of health care personnel in medical settings. Therefore, control measures and psychological interventions to improve healthcare personnel&#39;s mental and physical health during the COVID-19 epidemic are mandatory.</span></span></span></span></div> کووید-19, بار کاری ذهنی, فرسودگی شغلی, پرسنل بیمارستان, همه­‌گیری COVID-19, Mental Workload, Burnout, Healthcare, Pandemic 81 89 http://journal.iehfs.ir/browse.php?a_code=A-10-7271-1&slc_lang=fa&sid=1 Gholamabbas Shirali غلا‌م‌عباس شیرالی gshirali52@gmail.com 100319475328460018133 100319475328460018133 No Department of Occupational Health, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران Abbas Mohammadi عباس محمدی abbas74311@yahoo.com 100319475328460018134 100319475328460018134 No Environmental Technologies Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran مرکز تحقیقات فناوری‌های زیست محیطی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران Atefe Elyasigomari عاطفه الیاسی گماری elyasigomariatefe@gmail.com 100319475328460018135 100319475328460018135 Yes Department of Occupational Health, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران