علی لطفی، مریم دانشور، مهدی وثوقی نیری، پروین احمدی‌نژاد، سهیلا دریساوی جرفیان، محسن پورصادقیان،
دوره 14، شماره 2 - ( 4-1405 )
چکیده
* به عنوان نویسندگان مسئول، به طور مساوی مشارکت داشته‌اند.
اهداف: دندان‌پزشکی به‌عنوان حرفه‌ای با ماهیت ایستا، حرکات تکراری و استرس شغلی، از مشاغل پرخطر برای بروز اختلالات اسکلتی‌عضلانی و کاهش کیفیت زندگی محسوب می‌شود. هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین اختلالات اسکلتی‌عضلانی و کیفیت زندگی در دندان‌پزشکان بود.
روش کار: این مطالعه توصیفی‌تحلیلی از نوع مقطعی در سال 1404 روی 150 نفر ازدندان‌پزشکان شاغل در شهر اردبیل انجام شد. نمونه‌ها به روش در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌های استاندارد، شامل پرسش‌نامه اطلاعات دموگرافیک، پرسش‌نامه نوردیک برای اختلالات اسکلتی‌عضلانی و پرسش‌نامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت گردآوری شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS 26 و آزمون کای‌دو صورت گرفت.
یافته‌ها: شایع‌ترین نواحی درگیر کمر (64.7 درصد) و گردن (60.7 درصد) بودند. این مشکلات در 28.7 درصد از افراد به کاهش فعالیت شغلی منجر شده بود. کیفیت زندگی در سطح متوسط تا پایین قرار داشت و کمترین امتیاز به حیطه سلامت محیطی (56.79 از 100) اختصاص یافت. نتایج آزمون کای دو نشان داد که در بازه دوازده ماه گذشته، بین کیفیت زندگی و شکایات اسکلتی‌عضلانی در نواحی شانه (0.003=P)، آرنج (0.001=P) و پشت فوقانی (0.001=P) ارتباط معنادار آماری وجود داشت. همچنین، در بررسی بازه هفت روز گذشته نیز بین کیفیت زندگی و شکایات اسکلتی‌عضلانی در نواحی شانه (0.005=P)، آرنج (0.001=P)، پشت فوقانی (0.001=P) و کمر (0.001=P) ارتباط معنادار مشاهده شد.
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه حاکی از شیوع بالای اختلالات اسکلتی‌عضلانی و کیفیت زندگی متوسط در بین دندان‌پزشکان اردبیل است. با توجه به ارتباط معنادار مشاهده‌شده، توجه به سلامت شغلی و شرایط کاری دندان‌پزشکان ضروری به نظر می‌رسد.
