ساحل فوری، تیمور اللهیاری، ایرج محبی،
دوره 13، شماره 1 - ( فصلنامه تخصصی انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران- در دست انتشار 1404 )
چکیده
اهداف: تصادفات رانندگی از مهمترین علل مرگومیر و آسیبهای جدی به شمار میروند. رفتار رانندگان یکی از عوامل تأثیرگذار در این باره است. هدف مطالعهی حاضر تعیین وضعیت رفتار ناایمن و ارتباط آن با تصادفات جادهای در رانندگان بینشهری ارومیه است.
روش کار: این پژوهش یک مطالعهی مقطعی است که بر ۳۷۸ نفر از رانندگان بینشهری مراجعهکننده به مرکز طب کار دانشگاه علوم پزشکی ارومیه انجام شد. نمونهگیری به روش در دسترس انجام شد. از پرسشنامهی استاندارد رفتار رانندگیDBQ استفاده شد. دادهها با استفاده از نسخهی ۲۴ نرمافزار SPSS در سطح معناداری ۰/۰۵ تجزیهوتحلیل شدند.
یافتهها: بیشترین امتیاز رفتارهای ناایمن مربوط به تخلفات غیرروتین با میانگین ۰/۴۴±۱/۳۳ است. رابطهی مثبت و معناداری بین هر چهار خردهمقیاس DBQ و تصادفات جادهای وجود داشت (۰/۰۰۱<p). براساس مدل رگرسیون خطی، از میان چهار زیرمقیاس DBQ، تخلفات روتین و اشتباهات بهطور معناداری ۲۴/۳ درصد تغییرات واریانس تصادفات سالانه را پیشبینی کردند.
نتیجهگیری: مطالعهی حاضر نشان داد که بین رفتارهای ناایمن رانندگان و تصادفات رانندگی ارتباط معنادار وجود دارد و این نکته بر نیاز به مداخلات هدفمند برای کاهش رفتارهای پرخطر رانندگی تأکید میکند.