رامش طاهریان اجارود، علی فرجی،
دوره 9، شماره 3 - ( فصلنامه تخصصی انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران 1400 )
چکیده
زمینه و هدف: صنعت طلا و جواهر سازی سهم بزرگی از درآمد مردم و دولت را دربر می‌گیرد. میز و صندلی اصلی‌ترین وسیله برای سازندگان، طراحان، هنرجویان و تعمیرکاران این حوزه به عنوان گروه کاربران به شمار می‌آید. این پژوهش به دنبال طراحی میز و صندلی ساخت طلا و جواهر است که علاوه بر واحد بنیان بودن، تعاملی و ارگونومیک نیز باشد.
روش‌کار: این پژوهش از دیدگاه هدف، کاربردی و از نقطه نظر ماهیت، کیفی-توصیفی است. برای جمع‌آوری داده‌ها از روش پیمایشی استفاده کرده است. مهمترین ابزار آن به صورت میدانی به دو صورت کلامی-تصویری (پرسشنامه، مصاحبه) و غیر کلامی (مشاهده) بوده است. روش طراحی مبتنی بر طراحی نامه بوده که بر پایۀ طراحی تعاملات و کاربر محوری است.
یافته‌ها: میز و صندلی ساخت طلا و جواهر واحد بنیان، تعاملی و ارگونومیک تحت برند مصوب دستاورد این پژوهش است. کاربران این محصول از مزیت یک طراحی مستقل حاصل از واحد بنیان بودن آن برخوردار بوده، از قابلیت سودمندی و یک تجربۀ مطلوب کاربری به واسطۀ تعاملی بودن آن سود برده و از ویژگی ایمنی و راحتی آن به علت ارگونومیک بودن بهره‌مندند.
نتیجه‌گیری: این دستاورد نه تنها رضایت شخصی کاربران را فراهم می‌کند، بلکه نیاز به بسیاری از درمان‌های پزشکی آنان را نیز کاهش می‌دهد. از یک سو عناصر شش‌گانۀ قابلیت سودمندی همچون کارآمدی، کارایی، ایمنی/راحتی، مطلوبیت، قابلیت یادگیری و یادآوری آسان را به ارمغان می‌آورد و از سویی دیگر اهداف طراحی تعامل همچون قابلیت رؤیت، بازخورد، محدودیت‌ها، سازگاری و فراخوانی را محقق ساخته و یک تجربۀ مطلوب کاربری را ارائه می‌دهد.
سمانه طاهری، کریم آتشگر، محمدرضا زمانی،
دوره 14، شماره 2 - ( فصلنامه تخصصی انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران 1405 )
چکیده
اهداف: افتادگی پا ناشی از اختلالات سیستم عصبی و ... است که می‌تواند الگوی راه‌رفتن را مختل کند. استفاده از تجهیزات توان‌بخشی مناسب در بهبود عملکرد حرکتی این بیماران نقش مهمی دارد. هدف این پژوهش ارائه مبانی طراحی یک کفش توان‌بخشی برای بهبود برخی شاخص‌های بیومکانیکی، شامل زاویه پنجه، گشتاور عضلانی و طول گام در بیماران مبتلابه افتادگی پا بود. یافته‌های این پژوهش با هدف دستیابی به مبانی طراحی است و در مرحله بعد، با افزایش تعداد نمونه¬ها، باید وارد مرحله طراحی برای تولید شود.
روش کار: این پژوهش یک مطالعه موردی مبتنی‌بر شبیه‌سازی بیومکانیکی بود. متغیرهای مورد ارزیابی شامل زاویه پنجه پا، گشتاور عضله تیبیالیس قدامی و طول گام بودند. این متغیرها با استفاده از مدل‌سازی اسکلتی عضلانی در نرم‌افزار OpenSim و تحلیل اجزای محدود در محیط ABAQUS استخراج شدند. داده‌ها در چهار وضعیت شبیه‌سازی (کفش طراحی‌شده، ارتوز مرجع، بیمار و فرد سالم) مقایسه شدند. تحلیل داده‌ها به‌صورت توصیفی و براساس بررسی و مقایسه روند تغییرات شاخص‌های بیومکانیکی انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد استفاده از کفش طراحی‌شده موجب بهبود حدود 80 درصدی زاویه پنجه پا در فاز نوسان شد. همچنین، گشتاور عضله تیبیالیس قدامی حدود 85 درصد افزایش یافت و طول گام نسبت به وضعیت بیمار بهبود نشان داد. این تغییرات بیانگر بهبود نسبی شاخص‌های بیومکانیکی مرتبط با راه‌رفتن است.
نتیجه‌گیری: این پژوهش سه شاخص کلیدی بیومکانیکی، شامل طول گام، گشتاور عضله تیبیالیس قدامی و زاویه پنجه پا را بهبود داد. همچنین، نتایج شبیه‌سازی موردی و نتایج آماری توصیفی نشان داد مدل پیشنهادی حرکت سیستماتیک و به‌هم‌تنیده مچ و پنجه‌پای بیماران افتادگی پنجه پا را به‌خوبی تحت کنترل درآورد.
